Το real estate του Μήτσου και το βιβλίο ενός άλλου Μήτσου. Του ΓΑΒΡΙΛΗ ΛΑΜΠΑΤΟΥ

Τις ημέρες αυτές που διαβάζουμε διάφορα στενάχωρα για το real  estate του Δημήτρη Παπαδημούλη μου ήρθε στο μυαλό το τελευταίο βιβλίο του Δημήτρη  Παλαιολογόπουλου για τις 12 Σκοτωμένες Επονίτισσες*. Πρόκειται για βιογραφίες δώδεκα νεαρών κοριτσιών που έχασαν τη ζωή τους στη δίνη του εμφυλίου πολέμου. Παρότι η βιβλιογραφία για τη δεκαετία του 1940 είναι τεράστια το βιβλίο αυτό παρέχει πολύτιμα νέα στοιχεία που εμπλουτίζουν την οπτική μας. Μέσα από τις μεμονωμένες βιογραφίες  αποτυπώνεται η ριζοσπαστικοποίηση μορφωμένων τμημάτων της νεολαίας , εξέλιξη που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη του κινήματος της Εθνικής  αντίστασης.

Ιδιαίτερο επίσης, ενδιαφέρον έχουν οι επισημάνσεις του συγγραφέα για τις κοινωνικές διαθεσιμότητες στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου και στη στάση του Εαμικού κόσμου στην επιλογή του ΚΚΕ για ένοπλο αγώνα. Γράφει χαρακτηριστικά: «Πρέπει ακόμα να πούμε πως ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς είχε αποφασίσει να μην πειθαρχήσει στις αποφάσεις του ΚΚΕ αλλά να παραμείνει ‘νομοταγής’ που σημαίνει πως τάχθηκε έστω και παθητικά στο πλευρό της κυβέρνησης». (σελ 110).

Τα βιβλία του Δ. Παλαιολογόπουλου για τη δεκαετία του ’40 αναμφίβολα θα αφήσουν το ιστοριογραφικό τους αποτύπωμα και στις επόμενες γενιές. Ελπίζουμε να μας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε πιο αναλυτικά για το έργο ενός ανήσυχου ανθρώπου που τα ιστοριογραφικά του ενδιαφέροντα επεκτείνονται από την επανάσταση του 1821 , την εμβληματική μορφή του Παναγιωτη Σοφιανόπουλου και φθάνουν μέχρι τις ημέρες μας.

*Δημήτρης Παλαιολογόπουλος, 12 κόκκινα γαρύφαλλα σε 12 σκοτωμένες Επονίτισσες,Μέλισσα, Αθήνα 2019.