Μια προοδευτική στρατηγική για την πολιτική προστασία. Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΡΚΑΤΣΟΥΛΗ

Οι παλινωδίες της κυβέρνησης στην  αντιμετώπιση των πρόσφατων φυσικών καταστροφών δείχνουν την έλλειψη μιας στρατηγικής και μιας συνεκτικής επιχειρησιακής πολιτικής για την αντιμετώπιση των καταστροφών.

Στο Κίνημα Αλλαγής έχουμε επισημάνει όχι μόνο τα λάθη και τις παραλείψεις της κυβερνητικής πολιτικής αλλά έχουμε διατυπώσει θέσεις και αρχές για μια αποτελεσματική πολιτική προστασία. Αυτές είναι εν συντομία:

1. Οι ανθρωπογενείς καταστροφές δεν είναι μοιραίες καταστάσεις απέναντι στις οποίες δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.Μπορούν να αντιμετωπιστούν. Η ένταση των ακραίων καιρικών φαινομένων που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή επιτάσσουν, όμως, άλλου τύπου πολιτικές αποφάσεις από εκείνες που γνωρίζουμε: Αυτές πρέπει να λαμβάνονται πολύ πιο γρήγορα και να αντιμετωπίζουν δραστικά το φαινόμενο (της καταστροφής ή της απειλής).
2. Καμία απόφαση που σχετίζεται με την οργάνωση/αναδιοργάνωση της πολιτικής προστασίας δεν είναι, όμως, ουδέτερη. Μια προοδευτική/σοσιαλδημοκρατική κατανόησή της  οριοθετείται έναντι των πληττόμενων υπέρ των οποίων υπάρχει.Γι’ αυτό,είμαστε αντίθετοι με την προσπάθεια της κυβέρνησης στον φαραωνικό νόμο 4662/2020 να στρατιωτικοποιήσει την πολιτική προστασία και ο στρατηγικός στόχος της να μετακινηθεί από την «προστασία του πολίτη» στην «δημόσια ασφάλεια».Γι’ αυτό υποστηρίζουμε την αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του Πυροσβεστικού Σώματος αλλά όχι την αλλαγή της φυσιογνωμίας του.
3. Στην προστασία του πολίτη μπορεί να συμβάλλει μια εύρωστη και ακηδεμόνευτη κοινωνία πολιτών. Η κοινωνία πολιτών πρέπει να έχει δικτυακή μορφή και στενή συνεργασία με τις  τοπικές αρχές. Μαζί με τις δημόσιες υπηρεσίες και την ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να αποτελέσει, τόσο σε περιφερειακό όσο και σε τοπικό επίπεδο, έναν αξιόπιστο μηχανισμό σχεδιασμού και εφαρμογής μιας αποτελεσματικής πολιτικής προστασίας.
4. Αναπόσπαστο κομμάτι της προοδευτικής ατζέντας για την πολιτική προστασία είναι η στήριξη των εναλλακτικών μορφών ανάπτυξης που δεν υιοθετούν λογικές και πρακτικές βιασμού του περιβάλλοντος υπέρ μιας άναρχης εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Υποστηρίζουμε, γι’ αυτό,την άμεση ολοκλήρωση του κτηματολογίου και του δασολογίου ως προαπαιτούμεναμιας πολιτικής για την βιώσιμη ανάπτυξη.
5.  Σύμφωνα με την δική μας αντίληψη, μπορεί να υπάρχει μια λειτουργική διαφοροποίηση μεταξύ του επιτελικού και του εκτελεστικού τμήματος της πολιτικής προστασίας αλλά δεν μπορεί τα όργανα που σχεδιάζουν την πολιτική να μην έχουν ευθύνη, ενώ εκείνα που την εφαρμόζουν να έχουν. Για να αντιμετωπιστεί η μεγάλη διασπορά αρμοδιοτήτων και οι μη επικοινωνούσες δομές προτείνουμε μια δραστική κωδικοποίηση της νομοθεσίας, απλούστευση των διαδικασιών σ’ όλα τα στάδια και διοικητικά επίπεδα καθώς και τηντυποποίησή τους, ώστε να μπορούν να υποστηριχθούν από ηλεκτρονικά συστήματα λήψης απόφασης.
6. Ένας μακροχρόνιος (πενταετής) σχεδιασμός εκτίμησης κινδύνων έχει νόημα, μόνον εάν υπάρχει η διοικητική ικανότητα στο κατάλληλο επίπεδο διοίκησης που θα παρακολουθεί την εφαρμογή του. Σήμερα, αυτότο επίπεδο δεν υπάρχει,αφούκαταγράφονται, συστηματικά, τριβές, επικαλύψεις και καθυστερήσεις μεταξύ των συναρμοδίων (π.χ. μόνο για την εφαρμογή του «Εγκέλαδου» είναι συνυπεύθυνοι- με διαφορετικό βαθμό ευθύνης- 45 φορείς).
7. Την επιχειρησιακή ευθύνη της πολιτικής προστασίας πρέπει να αναλάβει, εξ ολοκλήρου, η αυτοδιοίκηση και κανένας άλλος. Ο Δήμαρχος για τις καταστροφές που εκδηλώνονται εντός των ορίων του Δήμου του κι ο Περιφέρειάρχης εντός των ορίων της Περιφέρειας. Είμαστε πεισμένοι ότι εάν η τοπική αυτοδιοίκηση είχε τα κατάλληλα μέσα και ελεγχόταν ως προς την εφαρμογή της πολιτικής προστασίας στο πεδίο ευθύνης της, δεν θα είχαμε τις καταστροφές που βλέπουμε σήμερα.

Δημοσίευση από “political”