Αν δεν έβγαινε ο ήλιος… Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΠΟΥΚΑΛΑ

Με τις πυρ­κα­γιές, κυ­βερ­νη­τι­κοί και φίλα προ­σκεί­με­νοι δη­μο­σιο­λό­γοι, που ονει­ρεύ­ο­νται να γί­νουν πο­λι­τι­κοί, ύψω­ναν επι­τι­μη­τι­κά το φρύ­δι της αλα­ζο­νεί­ας και μάς κα­τσά­δια­ζαν, λέ­γο­ντας ότι «θέ­λει ο κα­θέ­νας μας ένα πυ­ρο­σβε­στι­κό στην πόρ­τα του». Τώρα, με τη χιο­νο­θύ­ελ­λα, υψώ­νουν επι­τι­μη­τι­κά το δά­χτυ­λο της οί­η­σής τους και πάλι μάς κα­τσα­διά­ζουν. Λέγο­ντας ότι «θέ­λει ο κα­θέ­νας μας ένα εκ­χιο­νι­στι­κό στην πόρ­τα του».

Το είπε κα­θα­ρά και ξά­στε­ρα και ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας Ακης Σκέρ­τσος, που συμ­με­τεί­χε στις κρί­σι­μες συ­σκέ­ψεις ως οιο­νεί πρω­θυ­πουρ­γός, αφού ο κ. Μητσο­τά­κης έκρι­νε ότι η προ­α­ναγ­γελ­θεί­σα χιο­νο­κα­ται­γί­δα δεν ήταν επι­πέ­δου Μαξί­μου και δεν φρό­ντι­σε να συ­ντο­νί­σει τους κατ’ εξα­κο­λού­θη­σιν και καθ’ έξιν ασυ­ντό­νι­στους. «Επι­τε­λι­κό κρά­τος», απο­σα­φή­νι­σε ο υπουρ­γός, αφού πρώ­τα οχυ­ρώ­θη­κε πίσω από το απο­δε­δειγ­μέ­νο ψεύ­δος περί λα­θε­μέ­νης ενη­μέ­ρω­σης από τους με­τε­ω­ρο­λό­γους, «δεν ση­μαί­νει ότι ο Σκέρ­τσος βγαί­νει να κά­νει τη δια­χεί­ρι­ση της Τρο­χαί­ας ή ότι βγαί­νω εγώ να εκ­χιο­νί­σω». Οχι βέ­βαια. Επι­τε­λι­κό κρά­τος ση­μαί­νει να ανα­θέ­τει η Τρο­χαία σε ντε­λι­βε­ρά τη ρύθ­μι­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας στη Μαρα­θώ­νος.

Οχι, ούτε πυ­ρο­σβε­στι­κό στην πόρ­τα μας απαι­τού­με ούτε εκ­χιο­νι­στι­κό. Και προς Θεού. Δεν έχου­με την αξί­ω­ση να έρ­θει ο κ. Σκέρ­τσος ν’ ανοί­ξει τον δρό­μο μας, φτυα­ρί­ζο­ντας για να πε­ρά­σει η αφε­ντιά μας – άλ­λω­στε, πό­σοι κα­λο­κά­γα­θοι άν­θρω­ποι θα του εμπι­στεύ­ο­νταν μια τέ­τοια σο­βα­ρή δου­λειά. Πιστεύ­ου­με, όμως, αφε­λώς ότι το δόγ­μα περί ατο­μι­κής ευ­θύ­νης δεν αφο­ρά μόνο «όλους τους άλ­λους», τους αρ­χό­με­νους, τους κυ­βερ­νώ­με­νους, τους «αγα­πη­τούς συ­μπο­λί­τες» τέ­λος πά­ντων. Περι­λαμ­βά­νει και όσους ασκούν εξου­σία – υπουρ­γούς, πε­ρι­φε­ρειάρ­χες, δη­μάρ­χους. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροί τους, πα­γε­ρά ασυ­γκί­νη­τοι για τα προ­βλή­μα­τα των ψη­φο­φό­ρων τους, πε­ρι­μέ­νουν ν’ ανα­λά­βει ο ήλιος τη δου­λειά τους. Να λιώ­σει τα χιό­νια, να γί­νουν βα­τοί οι αδιά­βα­τοι δρό­μοι.

Ιδιαί­τε­ρα στον Δήμο Αθη­ναί­ων, βλέ­πεις στους φι­σκα­ρι­σμέ­νους κά­δους, σε δρό­μους-πα­γο­δρό­μια, το σλό­γκαν «Βρέ­ξει – χιο­νί­σει, η Αθήνα θα κα­θα­ρί­σει», αγα­να­κτείς, αλλά σχε­δόν αμέ­σως λο­γο­κρί­νεις τον θυμό σου και ηρε­μείς. Γιατί σκέ­φτε­σαι πως εί­ναι πο­λυ­τέ­λεια η αγα­νά­κτη­ση με αν­θρώ­πους που πι­στεύ­ουν πως η Αθήνα ισού­ται με την Πανε­πι­στη­μί­ου. Πολυ­τέ­λεια αυ­το­κα­τα­στρο­φι­κή εί­ναι και ο θυ­μός για δη­λώ­σεις σαν αυτή του κυ­βερ­νη­τι­κού εκ­προ­σώ­που: «Σας είπα, η Μαρα­θώ­νος και η Κατε­χά­κη δεν εί­ναι δρό­μοι που ανή­κουν στην ευ­θύ­νη του κρά­τους». Εδώ ακό­μα και η χλεύη μοιά­ζει πε­ριτ­τή.

Δημοσίευση από “Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”