Mε αφορμή την Γαλλία. Του ΘΟΔΩΡΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ

Ο Ολιβιέ Ρουά θέτει το δίλημμα “Ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ” στην Ευρώπη ή “Ισλαμοποίηση της Ριζοσπαστικότητας” αναφερόμενος στα Γαλλικά προάστεια και τις κοινωνικές διακρίσεις. Δίνει βάρος δηλαδή στην τυφλή αντίδραση νεαρών μουσουλμάνων στις κοινωνικές δομές της Γαλλίας. Ο Ζίλ Κεπέλ από την άλλη πλευρά θέτει το ζήτημα του Σαλαφισμού, μίας υπέρ-συντηρητικής αίρεσης του Ισλάμ. Ο σαλαφισμός συνιστά μια βαθιά πολιτισμική ρήξη με όλες τις ευρωπαϊκές αξίες, τις οποίες απεχθάνονται οι τζιχαντιστές ακόμα και όταν είναι οι ίδιοι Ευρωπαίοι. Η αντιπαράθεση απόψεων ανάμεσα σε αυτούς τους δυο επιφανέστερους ισλαμολόγους της Γαλλίας έχει ενδιαφέρον. Δεν θα μπορούσε κάνεις να πάρει κατηγορηματική θέση υπέρ της μίας ή της άλλης οπτικής. Γιατί πράγματι νεαροί Γάλλοι πολίτες(Μουσουλμανικής καταγωγής) που δεν ξέρουν ούτε καν τον εθνικό ύμνο της Αλγερίας ριζοσπαστικοποιούνται προς το Ισλάμ κάτω από την πίεση των κοινωνικών διακρίσεων αλλά και γιατί η “πολιτική θρησκεία” του Τζιχαντισμού- από την άλλη πλευρά- είναι απολύτως επικίνδυνη. Ο Τσετσένος δολοφόνος δεν ζει στα φτωχά μπανλιέ του Παρισιού. Ούτε η “Μπόκο Χαράμ” στην Νιγηρία- που βασανίζει γυναίκες- ξέρει από τις καπιταλιστικές αδικίες των Ευρωπαϊκών πόλεων. Οι σαλαφιστές, οι Τζιχαντιστές, είναι εγκληματίες ανεξάρτητα από τις κοινωνικές συνθήκες, όπως οι Ναζί. Από τις ίδιες δηλαδή τις εγκληματικές δοξασίες τους.

Σε κάθε περίπτωση το κύριο ζήτημα στην Ευρώπη είναι να προστατεύσουμε με κάθε μέσο τον δημοκρατικό τρόπο ζωής, την ανοιχτή κοινωνία και το Κοσμικό κράτος. Από όποιον -ΜΕ ή ΧΩΡΙΣ αφορμή θέλει να τα πλήξει.