Δομική αντιπολίτευση. Του Θόδωρου Μαργαρίτη

Η κατάσταση στη χώρα, οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι άθλιοι χειρισμοί της κυβέρνησης για τα Τέμπη αλλά και η γκρίνια που μεγαλώνει μέσα στην ΝΔ ανοίγουν συζήτηση για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Δεν γνωρίζει κάνεις τις προθέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πολλά θα κριθούν και από τις εσωκομματικές διεργασίες στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Όμως η αίσθηση ρευστών πολιτικών εξελίξεων μεγαλώνει. Την ίδια ώρα η δυσφορία για τις ασκούμενες πολιτικές χτυπάει κόκκινο. Ακόμα και αν η ΝΔ κινηθεί στην ζώνη του 30% το υπόλοιπο 70% σχεδόν την μισεί. Σπάνια μια κυβερνητική πλειοψηφία έχει χάσει κάθε ανεκτικότητα, κάθε μετριοπάθεια, κάθε συναίνεση και βάζει όλους απέναντι. Το 70% φαίνεται να μην αντέχει ούτε τα πρόσωπα των υπουργών! Το αίτημα της πολιτικής αλλαγής θυμίζει κλίμα του 1980. Ωστόσο δεν υπάρχουν ούτε τα κοινωνικά κινήματα, ούτε η συνεργασία των κομμάτων της αντιπολίτευσης μέσα στην κοινωνία όπως συνέβη το 1980-81.

Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ έχει βρεθεί στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από τα πράγματα καταγράφεται ως εναλλακτική λύση. Όμως οι αριθμητικοί συσχετισμοί δεν το επιβεβαιώνουν. Το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ πρέπει να γίνει ο εναλλακτικός πόλος εξουσίας. Για να το πέτυχει χρειάζονται τρία βασικά πράγματα.

ΠΡΩΤΟΝ. Να αποδείξει στις λαϊκές τάξεις που έχασε ότι έχει πάρει το μήνυμα για τις άδικες πλευρές των μνημονίων. Ότι αυτή η εξαναγκαστική πολιτική των δανειστών δεν ήταν η σοβαρή λύση διεξόδου από την κρίση αλλά μια χειρολαβή –αφού τα κόμματα δεν είχαν ολοκληρωμένο εναλλακτικό σχέδιο- για να μην χρεοκοπήσει η χώρα. Επομένως ο αναστοχασμός για τα μνημόνια σημαίνει σήμερα μία οικονομική πολιτική σε συνθήκες κανονικότητας με κοινωνικό πρόσημο, σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα και υπεράσπιση του δημόσιου χώρου. Σημαίνει επίσης συμμετοχή και δράσεις σε κάθε κοινωνικό μέτωπο. Όχι μόνο με ανακοινώσεις αλλά με ζωντανή παρουσία.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Να αποκρούσει πειστικά τα αντίπαλα σχέδια που διακινούν συστήματα εξουσίας για συγκυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ στο προσεχές μέλλον. Να πάρει όλα εκείνα τα αναγκαία πολιτικά μέτρα ώστε να μην μένουν σκιές από την αντίπαλη προπαγάνδα. Η συγκατοίκηση με την ΝΔ την περίοδο 2012-15 διέλυσε την Κεντροαριστερά και την αποδυνάμωσε στα μάτια των αδυνάμων κοινωνικών τάξεων. Κανένας δήθεν εθνικός λόγος, καμία απειλή της ακροδεξιάς δεν συγκροτεί αφήγημα για προγραμματικό συμβιβασμό με την Συντηρητική παράταξη.

ΤΡΙΤΟΝ. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να έχει την ηγεμονική -όχι ηγεμονιστική και αλαζονική- στάση που είχε στην ιστορική του διαδρομή. Δηλαδή κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις για την ήττα της Δεξιάς. Αυτό δεν σημαίνει ούτε κατάργηση της αυτόνομης στρατηγικής, ούτε βέβαια απομονωτισμό και υποτίμηση των συμμαχιών που ευνοούν μια νέα προοδευτική πλειοψηφία αλλαγής. Άλλωστε η δομική αντιπολίτευση προς    την ΝΔ στη πράξη θα δώσει τις ρεαλιστικές απαντήσεις.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Στο Καρφί