Υγεία για όλους. Του Γιώργου Μπουλμπασάκου

Η θεσμοθέτηση του ΕΣΥ υπήρξε αναμφίβολα μια από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις της μεταπολίτευσης.

Η αείμνηστος Φ. Γεννηματά είχε πει: Το ΕΣΥ δεν έτυχε. Πέτυχε, γιατί σχεδιάστηκε με τον άνθρωπο στο επίκεντρο.

Στην διάρκεια της πανδημίας έδειξε  επάρκεια,  ανθεκτικότητα και αποτελεσματικότητα. Θα έλεγα χωρίς δόση υπερβολής ότι κράτησε την κοινωνία και την χώρα όρθια. Δυστυχώς και εδώ η κακή διαχείριση της κυβέρνησης στο δεύτερο πανδημικό κύμα, οι παλινωδίες, και η ολιγωρία στην λήψη ορισμένων μέτρων μας οδήγησε στην αύξηση των κρουσμάτων και εν τέλει στον αυξημένο αριθμό των θυμάτων.

Μετά το τέλος της πανδημίας η κυβέρνηση αντί να ενισχύσει το δημόσιο σύστημα υγείας όπως ήταν και η σύσταση του Π.Ο.Υ, καθημερινά θεσμοθετεί την διάλυσή του. Η κατάργηση της αποκλειστικής απασχόλησης, η είσοδος ιδιωτών στο ΕΣΥ, η μεταφορά υπηρεσιών υγείας στον ιδιωτικό τομέα, η θεσμοθέτηση των απογευματινών χειρουργείων επί πληρωμή αποδομούν την ραχοκοκαλιά του συστήματος.

Το τελευταίο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τον προσωπικό γιατρό, με τις παγκόσμιες πρωτοτυπίες, της εισόδου στο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας των ειδικευόμενων ,των αγροτικών και την επί πληρωμή καθ’ ολοκληρία των ασφαλισμένων σε ιδιώτες γιατρούς που δεν έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ απαξιώνει το ΕΣΥ και βάζει ταφόπλακα στο δημόσιο χαρακτήρα του. Αντί η κυβέρνηση να προσπαθήσει να καλύψει τις 20.000 κενές θέσεις του νοσηλευτικού προσωπικού και τις 6.000 θέσεις του ιατρικού προσωπικού, ασκείται στην επικοινωνιακή διαχείριση των προβλημάτων. Ανανεώνει ορισμένες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δίνει πενιχρά οικονομικά κίνητρα όταν και η ίδια αναγνωρίζει ότι οι αμοιβές του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού είναι από τις χαμηλότερες στην Ε.Ε. Αρνείται την ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά όταν η επιτροπή Μπεχράκη που η ίδια σύστησε το προτείνει.

Αλήθεια στο όνομα ποιού ορθολογισμού οι εργαζόμενοι νοσηλευτές του ιδιωτικού τομέα είναι ενταγμένοι στα βαρέα και η κυβέρνηση το αρνείται στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα. Προσπαθώντας να διαχειριστεί το φιάσκο για τον προσωπικό γιατρό βάζει μπροστά και τα 37.000 δωρεάν άπαξ απογευματινά χειρουργεία από το Τ.Α.Α. Μάλιστα πριμοδοτεί με 7.000 χειρουργεία τους μεγάλους του ιδιωτικού τομέα. Επιδεικτικά αδιαφορεί για τις κλειστές χειρουργικές αίθουσες που είναι 30-40%.

Μόνο στον “Ευαγγελισμό” αν ανοίξουν οι 6 κλειστές αίθουσες θα γίνονται στο πρωινό ωράριο 200 επιπλέον χειρουργεία τον μήνα. Το επόμενο στάδιο επεξεργάζεται το σχέδιο μετατροπής των νοσοκομείων σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) αντί για ΝΠΔΔ που είναι σήμερα. Ήδη η πρώτη κίνηση έγινε με το ογκολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία. Μάλιστα τα κάθε είδους παπαγαλάκια της κυβέρνησης ήδη διακινούν τα οφέλη της μεγάλης “μεταρρυθμιστικής” κίνησης του Μαξίμου Α.Ε.

Σαφώς δεν θα αρνηθούμε τις παθογένειες και τους ανορθολογισμούς του δημόσιου τομέα που οφείλουμε να τους αντιμετωπίσουμε. Η αποσάθρωση όμως των εργασιακών σχέσεων σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και ανασφάλειας στο χώρο της υγείας είναι επικίνδυνη και έχει κόστος που μετριέται σε ανθρώπινες ζωές. Το ΕΣΥ χρειάζεται μόνιμες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Η Δημόσια Υγεία δεν προσφέρεται για πειραματισμούς και ιδεοληπτικές αγκυλώσεις.

Ας παρακολουθήσουμε την συζήτηση που γίνεται πλέον σε όλο τον κόσμο για αλλαγή της κατεύθυνσης στη Δημόσια Υγεία που ρίχνει βάρος στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με έμφαση στην πρόληψη.

Γι’ αυτό και το ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο μίλησε για δημιουργία δικτύων ΠΦΥ, όπως Κ.Υ, Πολυιατρεία κ.τ.λ που θα παρέχουν ολοκληρωμένες υπηρεσίες υγείας και διασύνδεση με την δευτεροβάθμια περίθαλψη. Φυσικά θα χρειαστεί νέος επικαιροποιημένος χάρτης υγείας που θα ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα. Η δημιουργία σύγχρονων καινοτόμων μονάδων περίθαλψης θα ανακουφίσει τα δημόσια νοσοκομεία και θα προσφέρει ποιοτικές υπηρεσίες υγείας στους πολίτες.

Η δωρεάν καθολική πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας είναι συστατικό στοιχείο του νέου κοινωνικού συμβολαίου του ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής.

Η επένδυση στην Δημόσια Υγεία σπάει τις ανισότητες και κάνει τον κόσμο μας πιο ασφαλή και βιώσιμο.

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών