Ρεαλιστικές δυνατότητες. Του Θόδωρου Μαργαρίτη

Tα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των Αυτοδιοικητικών εκλογών αναζωπύρωσαν την συζήτηση για τις σχέσεις του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι ανατροπές σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και περιφέρεια Θεσσαλίας προφανώς είχαν την σφραγίδα της σύμπραξης των δυο κομμάτων στο αυτοδιοικητικό επίπεδο. Η επιχείρηση με στόχο την  ενοχοποίηση αυτής της συνεννόησης από την κυβερνητική προπαγάνδα ήταν αναμενομένη με αφορμή τις εκλογικές εκπλήξεις. Το «χαριτωμένο» μάλιστα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ είχε δεχτεί πριν τις εθνικές εκλογές την κυβερνητική σπέκουλα ότι ήταν ουρά του ΣΥΡΙΖΑ ενώ τώρα -αντιστράφηκε η σπέκουλα- ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ουρά του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Πολύ χαριτωμένα όλα αυτά!

Ας πάμε όμως επί της ουσίας. Η δομική κρίση της αξιωματικής αντιπολίτευσης διευκολύνει την κυβέρνηση να ασκεί τις αντικοινωνικές πολιτικές. Είναι πια υποχρέωση του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ να οργανώσει κατά κύριο λόγο την αντιπολιτευτική του θέση. Με ισχυρή προγραμματική αντιπαράθεση προς την ΝΔ και οργάνωση κοινωνικών κινημάτων αντίστασης στις ασκούμενες πολιτικές. Με την ενίσχυση του αυτονόμου ρόλου της Σοσιαλδημοκρατίας και νέους πολίτικούς συσχετισμούς. Με κοινωνικές και πολίτικες συμμαχίες «από τα κάτω» που ακυρώνουν στην πράξη την Συντηρητική ηγεμονία.

Σε αυτή την κατεύθυνση οι ακραίες φωνές που ακυρώνουν την αυτονομία των κομμάτων και μιλούν για συγχωνεύσεις ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ δεν βοηθούν. Όχι μόνο δημιουργούν εύλογες καχυποψίες αλλά και βάζουν το άλογο μπροστά από το καρό. Αντικαθιστούν τις κοινωνικές διεργασίες με παραγγέλματα για συμπράξεις κορυφής. Και μάλιστα σε μια περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε περιδίνηση. Το ρεαλιστικό σενάριο είναι οι συνεργασίες στα κοινωνικά μέτωπα. Από την Αυτοδιοίκηση, τα συνδικάτα, τα επιστημονικά επιμελητήρια μέχρι τον συντονισμό σε κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες. Σε ότι δηλαδή ενισχύει την διαπραγματευτική θέση της αντιπολίτευσής για την υπεράσπιση των αδύναμων στρωμάτων, την διασφάλιση του αδύναμου κοινωνικού κράτους και την αποτροπή αντιδημοκρατικών κινήσεων όπως η γκρίζα υπόθεση με τις υποκλοπές.   

Η νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα κριθεί το επόμενο διάστημα από τις πολιτικές της επιλογές. Μέχρι σήμερα είναι μόνο τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και ο ναρκισσισμός. Χωρίς ένα πιο σαφές περιεχόμενο πολιτικής.

Παρ΄ όλα αυτά η ανάγκη για συνεργασίες στον ευρύτερο χώρο της Αντιπολίτευσης ενισχύει τα θεσμικά αντίβαρα σε μία πανίσχυρη κυβέρνηση.  Επομένως το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ από την πλευρά του δεν πρέπει να εμπλακεί σε ένα είδος «μικρού εμφυλίου» με τον  ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος εκπροσωπεί την Δημοκρατική παράταξη. Κάτι τέτοιο θα ευνοούσε την ΝΔ. Θα πρέπει να επιδιώξει να συνδυάσει δυο σημαντικούς στόχους. Να γίνει ένα ανοιχτό σχήμα όλης της Κεντροαριστεράς και όπου χρειάζεται να συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ (ακόμα και με το ΚΚΕ) ώστε να ενισχύεται ο αποτελεσματικός έλεγχος στην κυβερνητική πλειοψηφία.  

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ