Μια μονομερής αλήθεια δεν είναι όλη η αλήθεια. Της Άννας Παπαδοπούλου
Σχεδόν κάθε μέρα, σχεδόν σε κάθε κεντρικό δελτίο ειδήσεων των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών της χώρας μας μεταδίδονται ρεπορτάζ από τα ισραηλινά κιμπούτς, τα οποία την 7η-10-2023 δέχθηκαν τις κτηνώδεις επιθέσεις της παλαιστινιακής τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς με θύματα εκατοντάδες αμάχους Ισραηλινούς.
Τα ρεπορτάζ αποτυπώνουν την αλήθεια, τις θηριωδίες σε βάρος αθώων ανθρώπων, που το τυφλό μίσος τους αφαίρεσε τη ζωή, βασανίστηκαν με αποτροπιαστικό τρόπο ή οδηγήθηκαν στην ομηρία. Δεν μπορεί τίποτα να δικαιολογήσει αυτές τις ενέργειες.
Ωστόσο, ποιά αναγκαιότητα επιβάλλει, στο πλαίσιο μετάδοσης της επικαιρότητας, την επαναφορά των εικόνων της 7ης Οκτωβρίου και την επίθεση της Χαμάς, όταν έχουν μεσολαβήσει πάνω από 20 εφιαλτικές ημέρες στη Λωρίδα της Γάζας από τα αντίποινα του κράτους του Ισραήλ; Ποιό σκοπό υπηρετεί η καθημερινή επανάληψη του «πώς ξεκίνησαν όλα», όταν πλέον βρίσκεται σε εξέλιξη η «διευρυμένη» χερσαία επιχείρηση στη βόρεια Γάζα με τον στρατό του Ισραήλ να ισοπεδώνει αδιακρίτως τα πάντα, όταν μέχρι σήμερα έχουν εξοντωθεί περίπου 8.000 άμαχοι από την έναρξη των ισραηλινών βομβαρδισμών, με το 70% να είναι γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι, όταν το 1/4 των νοσοκομείων της Γάζας και σχεδόν τα 2/3 των κλινικών της παραμένουν κλειστά λόγω των καταστροφών, όταν για κάποιες μέρες κόπηκαν τηλεφωνικές γραμμές, υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας και ίντερνετ σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας με τρομακτικές συνέπειες, πρωτίστως, στην επικοινωνία για τη διάσωση των αμάχων κι όταν, τελικώς, η συρρίκνωση των παλαιστινιακών εδαφών έχει μετατρέψει εδώ και χρόνια τη Λωρίδα της Γάζας σε αβίωτο γκέτο.
Η ελληνική Κυβέρνηση, όπως και ένα μέρος των Ελλήνων πολιτών, παρουσιάζει μία φρικώδη δυσανεξία στην ανθρωπιά. Άτολμη και μοιραία, επαναλαμβάνει την πίστη της στο δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ και μας υπενθυμίζει διαρκώς την 7η Οκτωβρίου, σαν να μπορεί η μέρα αυτή να «ισοφαρίσει» τα εγκλήματα πολέμου, που αυτή τη στιγμή διαπράττονται σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.
Υποτάσσεται αναφανδόν στις γεωπολιτικές σκοπιμότητες, τη στιγμή που στο ίδιο το Ισραήλ μεγάλο μέρος των πολιτών αποδοκιμάζει την Κυβέρνηση Νετανιάχου και στον δυτικό κόσμο δυναμώνουν καθημερινά οι εκκλήσεις για κατάπαυση του πυρός και ανθρωπιστική βοήθεια. Έφτασε στο σημείο να απέχει από το ψήφισμα του ΟΗΕ για την κατάπαυση του πυρός.
Η συμμαχία με το κράτος του Ισραήλ είναι σημαντική, αλλά αλίμονο αν στο βωμό της κλείσουμε τα μάτια στη συντελούμενη γενοκτονία. Αναρωτιέμαι, όταν ίσως το Ισραήλ υπό μία άλλη Κυβέρνηση αναγνωρίσει το λάθος του, τι θα υποστηρίζουν προς υπεράσπισή τους οι «βασιλικότεροι του Βασιλέως» στη χώρα μας. Ίσως έχουμε ξαναδεί το θλιβερό αυτό έργο.
Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών