Μαριζέτα Αντωνοπούλου: Ας ξεκινήσουμε τις μεταρρυθμίσεις με σοβαρότητα και όχι με εξυπηρετήσεις

Συνέντευξη στην ηλεκτρονική εφημερίδα Political και στον δημοσιογράφο Αντώνη Αντωνόπουλο

– Γιατί το ΠΑΣΟΚ προτάσσει την αναθεώρηση του άρθρου 16 για την Παιδεία και δεν συναίνεσε στην κυβερνητική πρόταση; Ποια είναι η ουσιαστική διαφορά; 

Η ουσιαστική διαφορά έγκειται ακριβώς σε αυτό που ερωτάτε, στο γεγονός δηλαδή ότι η κυβέρνηση της ΝΔ παρακάμπτει το Σύνταγμα για να δώσει γη και ύδωρ σε συγκεκριμένους ιδιώτες. Η άποψη μου είναι ξεκάθαρη και πηγάζει από την οικονομική και κοινωνική ιστορία του τόπου μας, οι μεταρρυθμίσεις θέλουν σοβαρότητα, συνέπεια και απαιτούν χρόνο. Όταν αυτές δεν ακολουθούν κανόνες, συνταγματικούς και κοινωνικούς, όταν υλοποιούνται με ταχύτητα αγώνων της μιας ανάσας, τότε είναι δεδομένο ότι δεν πρόκειται για μεταρρυθμίσεις και είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα αποτύχουν.

Οι τρεις πυλώνες του κοινωνικού κράτους στην χώρα μας, η παιδεία, η υγεία, η στέγαση πάσχουν από την ρίζα, πάσχουν στα θεμέλια και η δήθεν μεταρρυθμιστική κυβέρνηση της ΝΔ δεν ακολουθεί παρά την μόνιμη τακτική του μπαλώματος μέσω των φίλων. Οικονομικά ακριβές αποφάσεις προς εξυπηρέτηση ημετέρων. Για εμάς στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, η Παιδεία χρειάζεται πρώτιστα αλλαγές από το νηπιαγωγείο και την πρωτοβάθμια, εκεί που οι γονείς καλούνται να πληρώσουν με voucher σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς και όταν φτάνουν στο δημοτικό τα παιδιά μας δεν έχουν κατακτήσει βασικές δεξιότητες αυτονομίας, αλλαγές που φτάνουν μέχρι και τον πανεπιστημιακό χάρτη.

Η τριτοβάθμια Παιδεία βασίζεται πλέον στον υπερβάλλοντα ζήλο των ανθρώπων που εργάζονται σε αυτήν. Ενώ η υποχρηματοδότηση και τα κενά σε προσωπικό και πόρους, έχουν μετατρέψει τα ΑΕΙ στον χειρότερο εργοδότη της χώρας, προσωπικό υψηλών προσόντων εργάζεται με τις πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας με υποβαθμισμένα ή και ανύπαρκτα δικαιώματα, ενώ όλο και περισσότερο εντείνονται οι σχέσεις εξάρτησης. Οι αποδοχές των Πανεπιστημιακών είναι μισθοί ντροπής, που δεν έχουν καλύψει τις απώλειες εισοδήματος λόγω μνημονίων και φυσικά δεν αναλογούν στα υψηλότατα προσόντα που απαιτούνται. Το γεγονός ότι τα δημόσια Πανεπιστήμια μας παρουσιάζουν διαρκή βελτίωση στις παγκόσμιες κατατάξεις και μάλιστα κάποια, όπως το ΕΜΠ, το ΕΚΠΑ και το Πανεπιστήμιο Κρήτης είναι μέσα στα καλύτερα του κόσμου, οφείλεται στην αυταπάρνηση και τον ζήλο που επιδεικνύει το σύνολο της ακαδημαϊκής μας κοινότητας κόντρα στην διαρκή δυσφήμιση και την οικονομική υποβάθμιση. Ας μιλήσουμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο, επιτέλους.

Μήπως τελικά ήταν μια κίνηση για να κλείσει το μάτι στους νέους ηλικιακά ψηφοφόρους ενόψει και των ευρωεκλογών; 

Η πρόταση για το σκανδιναβικό μοντέλο λειτουργείας των μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων, κλείνει το μάτι στην ανάγκη να μιλήσουμε και κυρίως να πράξουμε με σοβαρότητα. Ναι, κλείνει το μάτι στους νέους ψηφοφόρους, ειδικά στην πλειοψηφία αυτών που με κόπο απέκτησαν υψηλά προσόντα και θέλουν δουλείες με αξιοπρέπεια. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα, για να γίνουμε σαφείς. Η φαρμακοβιομηχανία είναι ένας κλάδος στον οποίο η Ελλάδα έχει υψηλές καταγραφές παγκόσμια και στον οποίο μπορεί να επενδύσει περαιτέρω συνδυάζοντας την πρωτογενή με την τριτογενή παραγωγή, την τεχνολογική αιχμή και την έρευνα. Ποιος δεν θα δεχόταν με θετικό τρόπο επενδύσεις ιδιωτών στα Πανεπιστήμια μας, με σκοπό την προαγωγή της έρευνας και έτσι της παραγωγής νέων φαρμακευτικών προϊόντων, αρκεί η έρευνα αυτή να μείνει στην χώρα και μεγάλο μέρος των κερδών να επανεπενδυθούν στα ΑΕΙ μας; Ποιος θα διαφωνήσει στην ανάγκη προσέλκυσης ξένων φοιτητών από τα ΑΕΙ μας; Δεν συζητάμε για μια τέτοια μεταρρύθμιση όμως, αντίθετα συζητούμε για το πως συγκεκριμένα συμφέροντα θα πουλάνε κολεγιακού επιπέδου διδασκαλία σε μικρομεσαία στρώματα που δεν πέτυχαν σε υψηλόβαθμες σχολές. Ας ξεκινήσουμε τις μεταρρυθμίσεις με σοβαρότητα, κύριε Αντωνόπουλε, και όχι με την εξυπηρέτηση του φιλικού περιβάλλοντος της κυβέρνησης, αυτό άλλωστε αρκετά έχει ωφεληθεί τα τελευταία 5 χρόνια.

Πως διαβάζετε τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ και πως η κατάσταση αυτή θα επηρεάσει το τοπίο στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς; 

Δεν θα σχολιάσω τα εσωτερικά άλλων κομμάτων. Αν όμως κοιτάξουμε την μεγάλη εικόνα, η πολυδιάσπαση του ευρύτερου χώρου των Αριστερών, αυτής της πολιτικής κουλτούρας και ταυτότητας που ονομάζαμε δημοκρατική, προοδευτική παράταξη, έχει βαθύτατες αιτίες και μεγάλα αγκάθια. Αγκάθια που αιμορραγούν ακόμα, από το την άνοιξη του 2010 μέχρι το καλοκαίρι του 2015 και αργότερα. Ειδικά όσοι προερχόμαστε από τον χώρο που γέννησε τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε ζήσει διασπάσεις και μεγάλες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Ωστόσο, να θυμηθούμε ότι αυτός ο χώρος συναρθρωμένος, ο χώρος από την ανανεωτική Αριστερά μέχρι και το δημοκρατικό κέντρο, έχει καταφέρει σημαντικές τομές προς όφελος της κοινωνίας και είναι αυτή η παράδοση που υποκλέπτει από την μια ο κ. Μητσοτάκης και από την άλλη επιχειρεί να την διαπομπεύσει. Ως ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ οφείλουμε και πριν και μετά τις ευρωεκλογές, να πράξουμε τα δέοντα για να μπορέσει ο χώρος αυτός να πρωταγωνιστήσει στην παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας.

-Τα μηνύματα  πολιτικής τοξικότητας ένθεν κακείθεν φαίνεται ότι απομακρύνουν τη συμμετοχή των πολιτών στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση των ευρωεκλογών. Υπάρχει χρόνος και τρόπος για να ανατραπεί αυτή η εικόνα;

Η μεγάλη πρόκληση της εποχής παραμένει τούτη, το μέλλον της χώρας να το χαράξουμε με επίκεντρο τον κόσμο της εργασίας, με συμπεριληπτικότητα και δημοκρατικές αρχές κόντρα σε λύσεις φοβικές, αυταρχικές, ατομικιστικές που ολοένα κερδίζουν έδαφος τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Και σε αυτήν τη μεγάλη οραματική πορεία δεν χωράνε τοξικότητες, προσωπικές στρατηγικές και τακτικισμοί. Η ενεργή εμπλοκή των δημοκρατικών και προοδευτικών πολιτών στην πολιτική και κοινωνική ζωή είναι το μόνο εχέγγυο για μια κοινωνική και πράσινη Ευρώπη, για μια Ελλάδα που έμαθε από την χρεοκοπία και μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις προς όφελος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφία και το ευρωπαϊκό εγχείρημα.