Από την ύβρη στην τρέλα του μίσους. Του Τάκη Μπατζελή

H επίθεση της Χαμάς και άλλων παλαιστινιακών αντιστασιακών οργανώσεων στο Ισραήλ με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Al-Aqsa Flood ήταν άνευ προηγουμένου στην ιστορία του Ισραήλ από ιδρύσεώς του (1948). Έπιασε στην κυριολεξία στον ύπνο όλες τις Υπηρεσίες Ασφαλείας του. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη αυτή η εξέλιξη.

Η Λωρίδα της Γάζας είναι μια πάμπτωχη περιοχή. Δύο εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε μία έκταση 360 τ. χλμ. Είναι η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή. Το Ισραήλ ελέγχει όλες τις εισόδους και εξόδους της περιοχής. Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί ξεκίνησε η πρώτη Ιντιφάντα (1987). Μόνο το 2023 σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ 250 Παλαιστίνιοι, εκ των οποίων σαράντα επτά (47) παιδιά – 5.000 είναι φυλακισμένοι, 1.200 προφυλακισμένοι αορίστου χρόνου.

Σε όλα αυτά ας προσθέσουμε το συνεχές γκρέμισμα κατοικιών, την πυρπόληση αυτοκινήτων, το ξερίζωμα καρποφόρων δέντρων, τα πογκρόμ των ρατσιστών εποίκων εναντίον αθώων Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού. Η αποικιοποίηση της περιοχής της ιστορικής Παλαιστίνης που επιχειρείται με την οικοδόμηση παράνομων οικισμών και την εγκατάσταση ρατσιστών εποίκων είναι αναπόσπαστο στοιχείο του Σιωνισμού. Το ένα προϋποθέτει το άλλο (Yitzhak Laor, The Myths of Liberal Zionism, Verso 2009).

Με αυτά τα δεδομένα, είναι αναμενόμενα η απελπισία, το αδιέξοδο και το τυφλό μίσος. Οι δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ χαρακτηρίζουν τις καθημερινές επιδρομές τους στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη ως «κούρεμα του γρασιδιού». Το παλαιστινιακό «γρασίδι», όμως, παρ’ όλα αυτά μεγαλώνει και αντιστέκεται στη χορτοκοπτική μηχανή του Ισραήλ. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της αλαζονικής πολιτικής του Ισραήλ και της βεβαιότητάς του ότι έχει να κάνει με «ανθρωπόμορφα ζώα». Πραγματική Ύβρις.

Ένα ισχυρό παράδειγμα αποτελεί η πολιτική του έναντι της Χαμάς. Το 1986, έναν χρόνο πριν από την ίδρυση της Χαμάς, ο στρατιωτικός διοικητής της Γάζας, στρατηγός Γιτζάκ Σεγκέβ, δήλωσε: «Δίνουμε οικονομική βοήθεια σε μερικές ισλαμικές δυνάμεις μέσω των τζαμιών και των θρησκευτικών σχολείων με σκοπό να δημιουργήσουμε αντίρροπη δύναμη έναντι των αριστερών που είναι ενταγμένοι στη PLO» (Fintan O’Toole, «Eyeless in Gaza», N.Y. Book Review, 10 Oct. 2023).

Ο Νετανιάχου, τον Μάρτιο 2019σε ομιλία του σε στελέχη του Λικούντ είπε: «Όσοι θέλουν να ματαιώσουν την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους πρέπει να υποστηρίξουν την ενδυνάμωση της Χαμάς. Είναι μέρος της στρατηγικής μας να διαφοροποιούμε μεταξύ των Παλαιστινίων της Γάζας και αυτών στην Ιουδαία και τη Σαμάρια» (Εφημ. Haaretz). Η ισραηλινή πολιτική και στρατιωτική ελίτ έδειχνε ότι θεωρούσε τον ισλαμικό ριζοσπαστισμό προτιμότερη λύση από την κοσμική Φατάχ.

Μια χοντροκομμένη πολιτική του «διαίρει και βασίλευε». Αυτή η πολιτική θα είχε λογική αν γινόταν προσπάθεια η Χαμάς να ενταχθεί στο δημοκρατικό-εκλογικό πλαίσιο. Όμως αυτή η ευκαιρία χάθηκε το 2006 όταν η Χαμάς πλειοψήφησε στις εκλογές για την Παλαιστινιακή Βουλή αλλά το Ισραήλ, οι ΗΠΑ ομού με το PLO αρνήθηκαν να δεχτούν το εκλογικό αποτέλεσμα.

Έκτοτε το Ισραήλ κρατούσε έναντι της Χαμάς μια στάση που θα μπορούσε να ονομαστεί «βίαιη ισορροπία». Βομβάρδιζε τη Γάζα από καιρού εις καιρόν, η Χαμάς έριχνε σποραδικά ρουκέτες σε ισραηλινά εδάφη, της επιτρεπόταν να θεμελιωθεί ως προτιμότερη επιλογή από την άμεση σύγκρουση με τον παλαιστινιακό πληθυσμό. Ετσι, το πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό του Ισραήλ θεωρούσε ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να κρατά φυλακισμένους σε άθλια κατάσταση δύο εκατομμύρια ανθρώπους και η ζωή στο Ισραήλ να συνεχίζεται όμορφα.

Κορυφαία, αλαζονική τύφλωση. Γι’ αυτό αδυνατούν να καταλάβουν ότι η απόλυτη απελπισία διαφθείρει απολύτως. Με την επίθεση της Χαμάς κατέρρευσε ολόκληρο το σύστημα σκέψης κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών. Στην καρδιά αυτής της πρωτόγνωρης κρίσης υπάρχει μια βαθιά ηθική χρεοκοπία. Από τη μια μεριά έχουμε τους ρατσιστές Εβραίους εποίκους, οι οποίοι ελέγχουν ουσιαστικά την πολιτική του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων και όχι μόνο· και από την άλλη, έναν διεφθαρμένο πρωθυπουργό να ηγείται μιας φασίζουσας κυβέρνησης που έχει υπονομεύσει τους κεντρικούς θεσμούς του κράτους, πρώτα απ’ όλα τα δικαστήρια, όπως επίσης τις ανθρωπιστικές αξίες των Εβραίων. Αναδεικνύεται μια κοινωνία βαθιά διχασμένη, σε ηθική παρακμή.

Οι αντίπαλοι του Ισραήλ απελπισμένοι, φανατισμένοι και γεμάτοι μίσος γνωρίζουν όλες αυτές τις αδυναμίες. Η τυφλή επιθυμία εκδίκησης, που αυτή τη στιγμή χαρακτηρίζει και τις δύο πλευρές, δεν οδηγεί σε καμία λύση παρά μόνο σε αέναο κύκλο αίματος. Το τελεσίγραφο της κυβέρνησης του Ισραήλ να εκκενωθεί η Γάζα είναι πρόθεση εθνοκάθαρσης. Αν το Ισραήλ πραγματοποιήσει την απειλή του, θα έχουμε λουτρό αίματος και ανάφλεξη όλης της περιοχής. Το παλαιστινιακό πρόβλημα είναι θέμα Κατοχής. Μόνο αν αντιμετωπιστεί ως τέτοιο υπάρχει ελπίδα λύσης. Δηλαδή, η δημιουργία ανεξάρτητου και βιώσιμου Παλαιστινιακού κράτους. Άλλως θα επικρατήσει το σύνδρομο του Σαμψών: «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Αναδημοσίευση από efsyn.gr